Op deze pagina vindt u wat poëzie van de hand van het venijnig gebroed. We proberen op regelmatige tijdstippen teksten toe te voegen.

- 20 september 2009 -

Neem mij (albrecht b doemlicht)

neem mij
met de glitter en de glammer die mij eigen is,
met de prides en de prejudices,
met alle curiosa die daar toe behoren,
kleurrijk, als zijn ze weggeplukt uit lifestyle magazines.
met de keuzes die gemaakt of laten liggen zijn.
neem mij nu,
ik ben een haast verteerde teringlijer,
een snel verstelde ketellapper
een spoedarts met een boodschap
neem mij
niet meer geworden dan wat er van te maken viel
niet meer dan snapshots 
niet meer de tijd genomen voor het uitdiepen van een gedachte
niet meer dan glas, drievoudig glas
bottled, not broken
neem mij nu
met mijn joviale caritas, mijn goût-de-con en christendeugd
met die opstap die een brug te ver is,
met de schaamteloze stilte in group therapy
met een overdosis aan gebreken
neem mij mee
neem mij mee naar verre lande en voorbij de warme stranden
pak je wagen, volgeladen,
neem mij mee, draag zorg voor mij
neem mij,
ik reken op de gentle touch, dat onvoorwaardelijke
waar klauw noch staart aan valt te krijgen
waar scoren even off the record wordt gezet
neem mij
al blijf ik hameren op ’t ongevraagde
al valt wat niet gezegd kan worden buiten boord
al is met tijd nooit raad gekomen die je verder hielp
neem mij
dit is een take-away
neem mij
a golden shot op weg naar hersendood moraliteitsbesef
neem mij
a unique trip to werelden where no man ‘s gone before
determineertabel voor vliegen en voor vlinders
neem mij nu
niet meer gezegd dan wat er onder woorden viel te brengen
niet meer gedaan dan wat er voor het grijpen lag
niet meer en ook niet meer dan dat
neem mij,
een muurbloempje, een vlieg die in de kamer is
een retard met familiehulp
een dandy met prioriteitsprobleem
neem mij mee
take me to your heaven
hold on to a dream
al is die shattered door de slapeloze nachten
al is je loverboy op een retraite
al is je cola zonder gaze, je crème gesmolten en je pie burnt to perfection
al is de rek eruit, al is de spanning zoek
neem mij toch
ik beloof je to fit in
ik beloof je snel herstel
ik beloof je meer dan je voor mogelijk hield
neem mij
al weet je niet dat ik te krijgen ben
al heb je al de handen vol
al denk je steeds, en steeds opnieuw, aan later, en wat er van me worden zal
neem mij
al kost ik geld
al ben ik niet on offer
al ben ik slechts een jumpstart to the groene velden on the other side
not mere een aanleiding, een reisgids, a tutorial for dummies
neem mij nu
zo erfelijk bepaald als het maar kan
ik ben verslaafd aan meer dan mij naar ’t leven staat
ik trek mijn buik in naargelang het onderwerp
ik scheer me, kam mijn haren
neem me toch
neem me aan, neem me door, neem me deel
meen me af, neem me weg, neem me mee,
neem me uit, neem me in, neem me voor,
neem me vast, neem me los, neem me lief
neem mij nu
ik ben je pakkie-an
ik ben je zorg voor later , je public awereness fund ben ik
ik ben veel meer dan dat
ik ben het ook die je tot d’orde riep
die je peterschap bevestigde
ik ben het die de plannen tekende voor d’uitbouw van je huis
die je mentor was op training, je coach op het terrein
neem mij, neem mij
en daarmee uit.

-29 april 2009 -

Insgelijks (Ann Slabbinck)

Daar waar de wind zachtjes
onder de bomen waait
zweeg voor het eerst
het gebonk van berkenstammen

ver onder de sterren

wacht ik   

boven op een berg vol appels
die langzaam roesten
in de avondzon

ik bewaar je
achter op mijn tong

verblind me
met hopen verse sneeuw
en maak mijn handen
tot zes gekromde vingers 
die gemolken moeten worden
voor de zon opgaat

koud

ik ben er
ik alleen

en ‘s nachts droom ik
van vergeten schimmels op natte muren
en van het stof op verre wegen
dat schuurt
in de plooien
van vogels
die waaien naar
waar wolken botsen
tegen het witte Engeland

tussen mijn ogen jank ik
dagenlang en spuit er lava

in je open mond

trek me tot ver achterin je ogen
en draag me naar een afgelegen vijver

en huil als het godverdomme regent 

kijk

tranen verdampen langzaam
in de oksels van bloemen die niet bloeien
voor het zomer wordt

en tussen twee vlagen in
denk ik aan valken
die groeien op de toppen van bergen die zwijgen

val langzaam
en zeg me wat je ziet

- 5 februari 2009 -

Disco Macaber (Denis Vercruysse)

Ribbenman klopt op z’n kast
met twaalf bronzen dreunen
pompt het ritme van middernacht
deep als een donker hart

klauwen van kraaien
klikken op kale takken
met kranten en plastic zakken
kleedt zich de onweerwind

in dit bos worden ogen aangeknipt
verbleekt in het blinken van een bijl
de sombere grom van een monster
als de stappen in een lege steeg

de maan huilt
aan het begin van een blauwe sloot
die kolkend van blote spoken
kronkelt als een wortel van de levensboom

daar bromt de aarde als een grote trom
een wolf springt door een heksenkring
verander, salamander
een draak blaast een bliksemstraal

over het columbarium
waar strooipotten als botten kraken
en uit de hete klei van menselijke resten
een beest wordt gebraakt

het feest begint
een toverkol gaat uit de bol
en danst de samba met een zwarte mamba
dol als een derwisj draait ze rond

en rond haar vinger een ketting van been
een ratelende dodendans
en reutelt Saint-Saëns
dol als een electron draait ze dan rond

en rond haar vinger een cirkel van vuur
de haan kraait wanneer die zon dan laait
en met dat verblindend licht
zo wordt de nacht weer uitgewist.

(Beeld je dat eens in.)

het rijk van de wolf (Frederik Lucien De Laere)

omgord de riem, het wolvenvel, de band
klaar voor de metamorfose, de fase van de nacht
waarin een duivelse macht een corpus bezet
waarin het joelen een aanvang neemt
een vreemd wezen binnenstapt met
bloedlust, schuimbekkend in de stad
waar de razernij op straat gemeengoed
wordt en thriller de soundtrack en
wolfsangel het getatoeëerde teken
op de arm der wet, waar een wehrmacht
als wonderwapen wordt ingezet, vaccinatie
tegen een nog grotere, duistere macht
een romulus & remus nageslacht, magiërs
koloniserend de aarde bij volle maan
mengend mens en beest tot halfwezen
versplinterend de genen, generaties opbouw,
de natuur omroerend tot een potpourri,
een biologische smurrie murw van de mix
verzwolgen in de styx die krachtig richting
onderwereld voert

de vogelman getekend in een grot
is de voorvader
de voorspeller van dit spel zonder grenzen
een nieuwe mens sana in corporo sano
een groot brein (god) broedt en waaiert uit
in nieuwe gedachten en gedaanten
de hersenen vormend en voedend naar de habitat
van krokodil tot kat, een intelligentie infiltreert
tot in de fijnste mazen van de fauna,
een nieuwe technologie en een nieuwe theologie
voor de theriantropen

te counteren
met één enkele zilveren kogel